Er is iets met het cijfer 12 dat me altijd al gefascineerd heeft. Daar is geen bepaalde reden voor, maar als kind al voelde ik dat het een "speciaal" getal was, net als 24. Er zijn nog andere cijfers waar ik wel iets mee heb. Vandaag is 12 echter het enige dat ik ga bespreken, want we zijn 12 jaar samen, ongetrouwd, maar dat papier doet er niet toe - ook al is trouwen terug enorm "in" maar daar laat ik me nu niet over uit. Wat dat nu telt is dat er al 12 jaar goede en kwade dagen overleefd zijn. Blijkt dat 12 niet enkel voor mij een bijzonder getal is:
De betekenis van het getal 12 lijkt vrij neutraal maar het is historisch gezien wel een belangrijk getal. Er waren twaalf apostelen en Jacob had twaalf zonen waar de twaalf provincies van Israël die voor een groot deel genoemd zijn. Er zijn twaalf tekens in de dierenriem, twaalf Griekse goden en een dozijn is ook twaalf. (bron)
Wie weet zijn er ook wel 12 planeten en moeten de wetenschappers er gewoon nog enkele ontdekken. Nu ja, hoe dan ook: 12 heeft iets. Kinderen van 12 jaar die worden zowat overal ter wereld beschouwd als toe aan een overgang - al is het hier en daar 14 - en er zijn 12 uren in een dag/nacht (ofte half etmaal), er bestaan - nog steeds - rekenkundige talstelsels die niet uitgaan van 10 maar wel van 12.
Ook hier worden nog enkele speciale 12-jes opgesomd:
De dierenriem heeft 12 tekens. Elke dag heeft 12 uren, en een jaar heeft 12 maanden. Deze indeling is overgenomen van de Babyloniërs. Ook in de bijbel speelt de 12 een belangrijke rol. De 12 zonen van aartsvader Jacob worden de stamvaders van de 12 stammen van Israël genoemd. Jezus had 12 apostelen.
Je moet overigens 12 jaar en half getrouwd zijn voor een koperen bruiloft. Vast omdat het dan de helft is van 25 (= zilveren bruiloft). Op naar koper, ook al telt het misschien niet in de ogen van de papiervreters, maar het zou een mooie titel van 'n boek kunnen zijn: The copper concubines.
Aha, ik ontdek net dat 12 jaar linnen bruiloft is: canvas concubines dus dan? Klinkt toch niet zo klaterend als koper, vandaar dat ik mijn oorspronkelijke titel bij dit stukje gewoon bewaar en dan kan ik er over 6 maanden mogelijk nog 'n vervolgje op schrijven ...
Linnen daar stel ik me altijd meteen een erg gekreukeld stug stofje bij voor, maar ja, na zo'n lange tijd kan je niet meer verwachten dat alles rimpelloos blijft. Linnen is vast nuttig voor tafelkleedjes, gordijnen en eventueel zelfs kleding, maar ik associeer mezelf daar niet zo mee.
Anderzijds, als ik het onderstaande zo lees, dan weer wel - aan mezelf om de mate van herkenning te interpreteren op mijn manier en wie weet begrijpen jullie, lezers, er ook wel iets van. Van wie mij IRL kent, zou ik 't wel mogen verwachten:
Linnen is een natuurproduct en alle delen van de vlasplant kunnen gebruikt worden. Van de zaden maakt men olie voor kleuren, verven, cosmetica en vloerbedekkingen. Vlas is medisch van nut omdat de zaden vermalen kunnen worden tot een fijne bloem voor kompressen en omdat van de vezels draad voor het hechten van wonden kan worden gemaakt. De bijproducten van de linnenproductie worden verwerkt tot een pulpmassa waarvan men bankbiljetten en vezelplaat maakt. Maar primair is vlas natuurlijk bekend als de grondstof voor een bijzonder weefsel. (bron)
Dat linnen vervaardigd wordt van vlas wist ik vanzelfsprekend wel, maar het herinnert me er meteen ook weer aan dat ik "De vlaschaard" van Stijn Streuvels nog steeds niet gelezen heb: alweer een groot literair werk dat ik toch eens uit de bib moet halen. Al loopt het daar wel tragisch af en behalen ze geen linnen status.
De stormen en onweders die reeds getrotseerd zijn, maar ook de vele "liefde-is-een-werkwoord"-momenten maken toch dat we ook wel dat we al een mooie oogst aan (zowel mooie als minder fijne, maar wel herdenkenswaardige) herinneringen hebben vergaard en toch nog heel wat bewaren om naartoe te werken, naar uit te kijken en zelfs van te genieten.
12 jaar samen, het is zo evident niet meer vandaag de dag. 't Was een stukje waard. Op dus naar koper. Over een half jaartje laten we u mogelijk weten wat we daarvan smeden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten