Doordevakantieweeks doedagje

Het zijn hier drukke dagen en er moet plotseling nog meer met volle teugen van de vakantie genoten worden. Nog maar een goeie week en het is ermee gedaan: 1 september nadert met rasse schreden.

Ondanks zijn zo vaak onvermoeibaar lijkende gestel was onze lieve Kleutermans afgelopen woensdagavond echt doodop.

Hij was 's middags dan ook al halsoverkop rapper klaargestoomd moeten worden omdat we zijn grote broer, de 10R, nog moesten wegbrengen naar de grabbelpas voor "Didge & Dots". Toen verder met de fiets naar de speeltuin naast de bewegingsschool, nog even een hapje geknabbeld op een bankje, nog een rondje gefietst omdat het te heet was om er te blijven zitten. We waren mooi op tijd terug voor de grabbelpas-sessie van de bewegingsschool. Het was best heftig, amaaaaaaaai. Ons klimaapje kon dat natuurlijk prima, maar ik moet zeggen dat het parcours toch een stuk moeilijker is geworden dan 5 jaar geleden (toen de 10R nog een Kleutermansje was) en toen ik daar iets over zei tegen die begeleidster dan zei ze dat het "anders een eerste parcours en daarom 1 van de simpelste" was. 'k Denk dat onzen oudste het toch maar niks gevonden zou hebben op die leeftijd, maar onze jongste deed het prima en toch zag ik hem hier en daar wat aarzelen. Terwijl ik hem zo bezig zag dan vond ik hem toch weer veel veranderd. Hij is echt wel voorzichtiger geworden. Met wat aanmoediging deed hij alles goed, maar je zag dat hij op den duur doodmoe werd: zijn oogjes stonden er met momenten zelfs helemaal dof van. 't Kan ook niet missen, met zo'n warm weer zulke inspanningen leveren. Gelukkig hadden we frisse flesjes water bij. 'k Zal het volledige parcours eens beschrijven en hou je vast, want het is een laaaaaaaaaaaaaange ronde:

Aan de start moest hij een autoband verder rollend over een schuine bank lopen die schuin omhoog ging en niet gewoon hing maar met een touw vast, zodat ze een beetje wiebelde. Toen ging de band opzij en mocht hij op de balk klimmen die daarachter hing - wel op zijn zij eigenlijk, zodat hij iets breder was dan anders. Die kwam uit op een metalen ladder die schuin omhoog ging tot aan het sportraam/klimrek, maar hij moest daar op handen en voeten over klauteren toot aan dat rek, want op de ladder waren nog 3 van die "mousse"-buizen vastgemaakt in een boog en daar moest hij dan onderdoor. Aan het rek moest hij nog een beetje verder omhoog en een kaartje uit een emmer nemen. Dat kaartje moest hij dan zijdelings over de andere sportramen naar opzij meenemen en daar in een andere emmer gooien. Van daar mocht hij naar beneden klauteren en halverwege stond er dan een schuine plaat met een mini-klim-muur-plaatje (met van die noppen op zo hè) en daarlangs moest hij naar beneden - naar boven zou gemakkelijker geweest zijn, maar dat gevoel had ik op verschillende plaatsen in het parcours eigenlijk wel. Soit, hij heeft dat muurtje 2 keer gedaan, want hij heeft het geheel zowat anderhalve keer afgelegd en de 2de keer ging het al veel vlotter, omdat hij toen wist waar die toppen ongeveer stonden, maar ik moest toch bij alles enorm helpen zenne - echt zo moeilijk dus. Enfin, hij vond het wel plezant ... Nu moet ik even denken wat er daarna kwam. Ah ja, hij moest dan een kersenpitkussentje op zijn hoofd leggen en daarmee (terwijl hij het met 1 handje op zijn hoofd hield) over een schuine bank omhoog lopen en dan over een plaat vol gaten die tussen 2 plinten lag en nog over een andere bank zodat hij er uiteindelijk een L mee had afgelegd in de hoogte. Daar mocht hij het kussentje teruggeven en dan moest hij een beetje handig over een metalen frame opzij stappen om op een andere bank naar beneden te kunnen gaan - dat ging prima natuurlijk. Toen kwamen we aan de stapblokken en daar aarzelde hij het meest voor: hij zag dat niet zo zitten om op van die blokjes met touwen te stappen. Je kent dat wel, zo voor onder je voeten en dan daarmee wandelen is al moeilijk, maar hij moest er dan ook nog mee over 4 lage maar toch lastige "hindernisjes" (= een stok tussen 2 kegels zoals bij de atletiek, maar dan heel laag bij de grond) en dat was iets dat hij echt nog niet alleen kon. Onze 10R liep trouwens ook niet graag op van die stapblokken als kleuter: ik heb er hier nog ergens een splinternieuw stel in diens kast slingeren, LOL. 'k Heb de indruk dat ik ze niet zomaar aan ons Kleutermansje ga kunnen verpatsen. Het was duidelijk zijn minst favoriete opdrachtje, maar wie weet leert hij het nog wel graag doen. Hij is immers ook nog maar 4 jaar hè. Soit, daarna mocht hij een laddertje opstappen - en dat stond hem al veel meer aan natuurlijk, hihi. Daarachter hingen 2 stokken met touwen tussen waarlangs hij van de "stelling" naar de sportramen moest klauteren door zich ertussen te laten zakken zodat zijn handen op de stokken konden steunen en dan met zijn voetjes door de touwen stappend vooruit zwaaiend tot aan het sportraam dus. Daar naar boven klimmen en opzij. Dan hing er opnieuw een metalen ladder, maar deze keer lichtjes schuin omlaag en met 3 hoepels op en dat was wel moeilijker om zo omlaag te kruipen: het koste hem heel veel inspanning en hij stond daarna maar wankel op die plint erachter, alsof het hem bijna duizelde (heb hem dan even bij mij genomen om hem op adem te laten komen) en van op die plint was een houten kader met van die klimnetten - zoals je in speeltuintjes ook wel ziet) en daarlangs klom hij dan naar beneden. Toen mocht hij op die hele lange dikke opblaasmat, maar ipv daar gewoon wat over te mogen rennen zoals dat bij de grote broer indertijd het geval was, hadden ze daar ook 2 opdrachtjes op voorzien. Eerst moest hij in een grote rekker gaan staan en hard naar voor lopen tot bij een emmer met grote mousse ballen en daar moest her er eentje uithalen. Dat lukte bij de 2de poging al. Daarna mocht hij een beetje lopen tot aan zo'n grote ronde, tja, hoe al ik het noemen, "donut" van zacht materiaal dat zo met van dat felgekleurd plastic nepleer overtrokken is. Ze hebben soms ook zo van die blokken om dingen als 'n kasteeltje of zo mee te bouwen = eigenlijk wel iets dat ik alleen nog maar bij van die kleutersportdingen of in binnenspeeltuintjes gezien heb, maar soit: dat ding was veel groter dan een karrenwiel en hij moest daar dan in gaan zitten met zijn beentjes erover (eentje aan elke zijde) en zijn handjes vasthouden en dan rolde die begeleidster daar hem verder zodat hij erin over kop zou gaan: hij durfde dat zonder probleem hè. Toen ik op voorhand verduidelijkte dat ze met hem zou rollen zodat hij zou "tuimelen" terwijl hij erin zat, hield hij zich netjes klaar met zijn hoofdje in tuimelhouding en die mevrouw zei dat hij dat heel knap gedaan had: een natuurtalent hè - hihihi. Van daar mochten we dan naar een opstelling waar een Zweedse bank tot aan de bok liep en daarachter was nog een Zweedse bank dus dat was gewoon om over te stappen en klimmen en dan kwamen we aan de palen waar zo'n rekstokken tussen hingen en normaal gezien moest hij daar aan hangen en op armkracht opzij klauteren, maar dat was nog te moeilijk dus mocht hij (van mij, want daar stond niemand bij, er lagen alleen papiertjes met uitleg) op die onderste stang staan met zijn voetjes en zich vanboven met de handjes vasthouden en gewoon opzij stappen: ook al een hele opgave als je nog maar 105cm lang bent, maar het ging vlot.

Pfieuw, ik word al terug moe van het allemaal te typen alleen al. Toen kwam er nog een stuk over een balk - dat ging goed, maar ik moest er wel op letten dat hij niet met 2 voetjes naast elkaar wou stappen - en van daar kon hij op een stoel naar beneden klimmen en dan mocht hij door enkele op de grond gelegde hoepels stappen en verder naar de lange mat waarlangs ook nog heel wat stond.

Daar was de eerstvolgende opdracht om van op een afstandje (= aangegeven door een hoepel op de grond waar hij in moest gaan staan) met een grote bal in 'n net dat in 'n klein schuin frame opgesteld stond te gooien. Dat net bleek elastisch dus de bal botste terug en die moest hij dan opvangen: dat vonden we wel tof en hij deed dat al heel goed. Daarna mocht hij van op de mat met een tennisbal naar een stapel blikjes op een tafel gooien. Toen mocht hij in zo'n vierkante trampoline springen en van daaruit moest hij in een hoepel proberen te springen die op de dikke mat lag, maar dat was ook nog moeilijk en ik merkte dat hij - net zoals onze 10R dat vroeger deed - geneigd is om eerst wat te springen en dan op het moment dat hij moet doorspringen toch terug in te houden en met zijn voet op dat blauwe randje nog een tussensprong te willen maken, maar zo werkt dat dus niet. Heel dat stuk was net heel verlaten ;) want die achter ons waren op dat moment wat trager en die voor ons veel rapper dus heeft Kleutermans dat deel met die balletjes en de trampoline lekker op zijn gemakje kunnen doen zolang als hij zelf wou. Toen ging de muziek aan als teken dat we even moesten verzamelen voor zo'n tussenspel: zo hebben we 2 dingen gedaan - of ik moet nog iets vergeten. De ene keer was het iets met een fietsband doorspelen terwijl iedereen in een kring staat zonder te lossen & op 't laatste moesten we op een krantenpapier staan en dat steeds kleiner vouwen en daar dan toch nog op gaan staan, maar toen moest Kleutermans plassen dus dat hebben we amper meegedaan. Toen we terugkwamen moesten de kindjes met die krant tegen hun buik rondrennen zonder ze vast te houden met de handen en proberen om ze toch niet te laten vallen. Best wel grappig. Nu ja, na die eerste break waarin ze ook nog wat uitleg gaven over hun aanpak, moesten we het parcours hervatten dus gingen we terug naar de trampoline. Daarna moest hij bij een andere begeleidster nog een klauteroefening doen aan banden die aan touwen vastgemaakt waren onder het kader: "gewoon" overstappen van band naar band - ook niet zo simpel en ik moest hem toch wel onder zijn armen ondersteunen hoor. Dan mocht hij weer 'n laddertje op en moest hij zijdelings zoals een krabbetje over van die metalen buizen klauteren met zijn handen aan de ene buis en zijn voeten op de andere. Daarachter stond een plint vanwaar een klein houten glijbaantje naar beneden was gezet. Daarna konden we de eindoefening doen, nl. met zo'n plank op wieltjes "sjeezen": Kleutermans mocht daar op gaan zitten en eens hij zich goed vasthad dan mocht ik dat aan een touw verder trekken, eerst tussen een stel autobanden slalom "rijdend" en dan over de breedte van de zaal in een open stuk en dat vond hij natuurlijk geweldig tof. Toen konden we terug herbeginnen. Hij is tot voorbij dat klimnet geraakt de 2de keer.

Na heel dat uur moest ik dan met Kleutermans achterop terug naar 10R zijn grabbelpasgroepje fietsen. Deze keer wist ik al waar de omleiding waren dus waren we mooi op tijd: daar aangekomen hadden we nog even tijd over dus heb ik me met Kleutermans nog een kwartiertje in de speeltuin gezet en daarna zijn we daar met de 10R erbij terug gaan zitten (/ spelen) tot manlief de kids en het gerief een dik uur later kwam halen, want hey tof zo'n zelf geknutselde didgeridoo, maar euh, een beetje lastig / lang voor op de fiets. De jongens waren ook echt moe. 'k Moet zeggen dat ik stik-kapot was, maar het terugfietsen zonder de kids ging nog net.