Een parallelopipedum - ook wel terug te vinden onder de naam parallelepipedum - is "een (driedimensionaal) zesvlak, waarvan alle kanten bestaan uit parallellogrammen die paarsgewijs gelijk zijn."
Nu ga ik hier geen wiskundeles geven en zeker niet beginnen over het berekenen van het volume en dergelijke.
Wel wou ik het woord parallelopipedum eens onder ogen brengen. Speciale woorden trekken sowieso de aandacht. Onze jongste zoon, een kleuter van vier, vindt het een geweldig grappig woord en dat alleen al zegt veel. De waarheid komt immers uit de kindermond. :P Ons meneertje weet ook al prima wat het is, zo'n parallelopipedum. We hebben namelijk samen een boekje uit mijn - reeds lang vervlogen - kindertijd gelezen. Dat doen we wel meer. Boekjes lezen doen we heel veel samen, lopen de bib plat ;) en hebben een heel boekenarsenaal in huis. De boekjes die nog van "mama als kindje" geweest zijn, hebben iets speciaals voor onze kleinste man - die ook al oh zo groot wil zijn èn wordt. Dit boekje uit van de reeks "Kleine Tom" was een voltreffer - en voor mij is dat dan meteen eveneens weer een flinke dosis nostalgie. (Geen idee of iemand van mijn lezers die reeks kent, maar ik heb er enkele boekjes van en ze zijn nog altijd zeer bruikbaar.)

De exacte titel luidt "Kleine Tom maakt een huisje van papier" en het gaat vanzelfsprekend over de vormen van de dingen om ons heen. Dat boeide onze rekel zeker. Vooral eens het verder ging dan de klassiekers uit zijn eigen collectie: hier werden de driedimensionale vormen eens niet geschuwd. Eerst kwamen hij de tweedimensionale vierkanten, rechthoeken, driehoeken en cirkels op speelse manier aan bod doordat het verhaal afgewisseld wordt met opdrachtjes zoals "welke dingen op deze prent hebben de vorm van ..." en van daaruit wordt dan het huisje opgebouwd. Eerst als tekening, daarna als maquette. Die uitbreiding met dat driedimensionale was bij ons leergierig meneertje echt een schot in de roos - en die roos bestaat uit cirkels zoals wij allen al lang vanzelfsprekend vinden. Een kind leert je echter weer om alles eens uit een ander perspectief te zien. De verwondering over dingen en de interesse in details waar wij helaas te blind voor zijn geworden, zijn net zo prachtig. Kijken met kinderogen. We zouden het allemaal eens terug wat meer moeten doen. 'k Kan het in elk geval aanbevelen.
Nu ja, hij keek dus in het boekje en wou het lezen en herlezen. (Kinderen nemen ook tijd voor dingen die ze de moeite vinden. Nog iets waar wij als volwassenen wel eens ene lesje uit kunnen trekken.)
Schitterend vond hij het om de piramides (waarvan we er zelf maar meteen een stel geknutseld hebben) en de kegels, cilinders, bollen en kubussen te zien. De afsluiter met het parallelopipedum was wel een grandioos succes.
Dat thema daar is grote broer op school in zijn wiskundeboek van het vijfde leerjaar lager onderwijs overigens ook mee bezig geweest, merkte ik onlangs. Hij wist dan ook meteen nog aan te vullen met termen als balk, parallellogram, vierhoek, veelhoek, ...
De piramide die vorig jaar in diens vierde jaar lager onderwijs door hem werd geknutseld, had bij zijn jongere broertje veel bewondering losgemaakt en vanzelfsprekend wou ons kleutermansje ook aan de slag. Mama dus maar weer eens googelen op "piramide knutselen" en printen en hop we konden aan de slag.
Een parallelopipedum hebben we niet geknutseld. Het woord is interessanter dan de vorm. We herkennen er wel in de dingen om ons heen: de doos zakdoekjes, doosjes hier en daar, enz. enz. ...
Vanmorgen tijdens het tanden poetsen was het woord daar weer in dat kleutermondje - niet zo handig voor de mama die de borstel telkens even stil moet houden tussen al dat getater door, maar wel zo grappig ...
O ja, als een kind beweert een woord niet te kunnen zeggen en het speelt eens spontaan een na-aap-spelletje dan kan je het er eens tusen gooien. Kans dat het zonder nadenken veel meer kan nazeggen. Zo heeft meneertje nu na al die jaren het woord "tetraëder" gezegd. Dat is nog een mooie vorm om het een andere keer eens over te hebben.
Hierbij rond ik het geheel af en als ik dat driedimensionaal zou mogen doen dan werd het met een bol.
'k Ben er eigenlijk al in geslaagd door een balletje op te werpen en dan wel door de vorm van de tetraëder nog snel te vermelden. :P
Breek er jullie hoofd niet over: het is gewoon een driedimensionaal geval dat enkel uit driehoeken bestaat - in tegenstelling tot de piramide die een viervlak bevat.
Tot een volgende, want mijn schrijfsels daar kunnen jullie op rekenen. :)




Geen opmerkingen:
Een reactie posten