'k Weet het wel, ik ben een hele tijd ongelooflijk stil geweest - of is dat niemand opgevallen? Nu ja, van mijn voornemen om regelmatig te bloggen kwam in elk geval niet veel meer in huis, maar ik ben gewoon met heel veel dingen bezig en ik zal er druppelsgewijs verslagen over komen uitbrengen tussen andere stukjes door.
Over druppels gesproken: gisteren heeft het na dagen van droogte en hitte eens heerlijk geonweerd. Straf hoe ik de regen - letterlijk - met open armen stond te verwelkomen. Anders kan ik 'm niet verdragen en verfoei 'm zowat het hele jaar door, want ik hou nu eenmaal veel meer van zonnig en warmer weer, al gingen de temperaturen van de laatste dagen me er toch ook wel weer over ... 'k Moet wel zeggen dat ik na vannacht vind dat de afkoeling al terug aan 't verdwijnen is: ik heb de ventilator al terug aangezet. Al klaag ik niet. Temperaturen tussen de 21°C en 30°C zijn ideaal. Zo mag het van mij het hele jaar zijn. 'k Benijd de inwoners van Aruba om het prachtige weer en hun mogelijkheid om alle dagen op het strand te kunnen gaan wandelen. Al zal het waarschijnlijk ook niet allemaal alleen maar rozengeur en zonneschijn ;) zijn.
Waar ik ook al heel mijn leven van droom en nu meer dan ooit naar snak is mijn eigen zwembad en dan nog liefst eentje waar je deftig baantjes in kan trekken ... Dromen mag hè. Dat houdt 'n mens op de been. Net als muziek en aardbeitjes als ontbijt. :) Vanmorgen heb ik hier 2 uur genoten van ik-tijd. 'k Was weliswaar opgestaan op een ontieglijk vroeg uur - voor een zondag - wegens rugpijn, maar die is intussen verdwenen en ik heb enorm veel plezier beleefd aan het opsnorren en beluisteren van fijne muziekjes uit mijn jonge(re) jaren. Van Paolo Conto tot Sting met daartussen nog Jermaine Jackson, Terence Trent D'Arby, Toto en een aantal anderen en nu zet ik het gisteren hervonden "Papa Chico" van Tony Esposito nog eens op. Met mijn koptelefoontje, want de kinderen zijn op de wii aan het spelen en tot voor een half uur lagen ze nog in dromenland.
Plots besef ik dat ik nogal "selfish" ben en de ventilator enkel naar mezelf heb gemikt dus ik draai 'm nu zo dat de zonen er ook iets aan hebben. Ons vijver-kindje glimlacht. "Vijver?" hoor ik sommigen denken. Nee, niet omdat hij zo van water houdt, al is dat ook het geval, maar toch in de eerste plaats omwille van zijn leeftijd. Ah ja, als zijn broer een tiener was, is hij nu een vijver hè en euh, die tiener is intussen trouwens al een elver geworden. Het gaat vooruit ...
We genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten