Omdat ik van hen hou ... voor altijd.

Zachtjes banen kleine riviertjes zich een weg,
voor een gemis dat ik niet met woorden zeg.
Tranen vloeien en geven uitweg
aan de pijn van een leemte en gemis.

Het verlies zal altijd blijven bestaan.
De gevoelens zullen nooit weggaan.
Altijd zal ik onvolledig verdergaan.
Als 'n zee zonder vis.

Al de vele bittere smarten,
de gedachten die zichzelf tarten,
door en voor de niet meer kloppende harten
wier ritme en warmte ik mis.

Vaarwel mijn liefste dierbaren die nu enkel nog wonen
in mijn herinneringen en in 'n hoekje van mijn afgeronde hart.
Vaarwel en blijf toch ook voor altijd een beetje bij me.
'k Zal jullie nooit vergeten.

Liefs,

jullie kleindochter, je dochter en je mama (in één).