Luchtigheid

Luchtige liedjes, luchtig voedsel, luchtige kleding - hoewel dat laatst al wel niet meer zo simpel is met de dalende herfsttemperaturen. 'k Heb de dingen graag luchtig. Toch ben ik van nature eerder 'n zwaarmoedig type: "меланхолическая девушка" (melancholisch meisje) kreeg ik ooit te horen. Toch ben ik ook een doorzetter, een stukje onkruid dat niet opgeeft, een idealist, een ... - nee, géén optimist, pessimist blijft wel degelijk gelden, maar toch wel een, hoe zal ik het zeggen? Een vrijheidsstrijdster? Goh, waar ben ik nu aan begonnen? Dit was niet de bedoeling en mezelf typeren dat is nog niet zo simpel, want ik ben gewoon geen type: outcast among outcasts, altijd weer. 'k Zie er niet bepaald buitenaards uit - dus ja, eerlijk is eerlijk, ik geef het toe: er zijn inderdaad goede methoden om je op deze aardse planeet te integreren, al is dat maar uiterlijke schijn en eigenlijk puur 'n kwestie van lichaamsbehuizing ofte prima vermommingstactieken, ROFL. Toch kom ik al lang openlijk uit voor het feit dat ik geen doorsneemens ben. 'k Lijk voor onbekenden op het eerste zicht misschien maar heel "gewoon", maar toch merk ik steeds weer dat mensen al gauw opkijken. Er is altijd wel iets dat ik anders doe en eigenlijk komt het er op neer dat ik heel wat dingen blijkbaar niet volgens de "standaardnormen" aanpak. Dan heb ik het niet over snelheidsovertredingen of overmatig roken, gebruik van genotsmiddelen of meer van dat soort ongein dat vele medemensen wel degelijk ook uithalen, want net in die dingen ben ik zelfs aan de "strenge" kant en nog meer voor mezelf dan voor anderen. Het eeuwige perfectionisme is enorm.

Tja, nu was ik dus niet van plan om mezelf hier te gaan ontleden en ik zal dat ook niet volledig doen, maar feit is feit: 'k ben blijkbaar telkens weer zo "anders dan de rest" en wie me goed kent die vindt dat al zo gek niet meer, maar wie me niet echt kent die ziet het misschien niet eens. Er is meer aan mij ... net zoals er aan een aantal mensen echt méér is. Aliens zijn vaak zoveel interessanter dan de gewone mensen en toch blijft iedereen zeggen dat alle mensen uniek zijn - dat is ook zo. Anderzijds blijft de meerderheid ook volhouden dat er een aantal dingen volgens de gegroeide gewoonten moeten gebeuren. Sommige vast wel, maar kritisch in het leven staan, kan zeker geen kwaad en af en toe zo moet het eens kunnen om wat van die gewone dingen een ferme trap te geven zodat de hele toren omgaat en je met de blokjes iets veel mooiers kan proberen te bouwen. Wie weet wordt het er wel luchtiger op ...

Zoals 'n lieve professor me ooit (verzuchtend?) zei: "Originalität is was man hier braucht" en ja, daarin was ik met vlag en wimpel geslaagd, want ik ben zo iemand die daar voor gaat. Toch jammer dat het soms zo weinig appreciatie en zo vaak kritiek krijgt, maar anders durven zijn dat is een noodzaak. Weg met de Einheitswurst. Weer ademen en zijn ...