
Vandaag is het 4 maanden en 4 dagen
geleden dat ik je mocht "dragen"
maar kregen te horen dat we je verloren,
zodat je nooit zal worden geboren.
De volle trots en vreugde die er zouden moeten zijn
zijn vervangen door gemis en eindeloze pijn,
omdat ik je nooit in mijn armen heb kunnen houden,
nooit zal kennen en toch altijd zal liefhebben, mijn kind,
waarvoor we de wereld als 't moest op zijn kop zetten zouden,
voor wie we veel liefde reserveerden in ons hart ;
dat we zouden hebben bemind
en ook nu graag zien, al is het nu met smart.
Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik denk aan jou.
Je bent niet meer bij ons, maar weet dat ik voor altijd van je hou.
C.


Tot tranen toe bewogen. Zo mooi en zo pijnlijk geschreven tegelijk.
BeantwoordenVerwijderenSterkte Claudia, zo mooi, zo verdrietig...
BeantwoordenVerwijderen