Morgen is de dag die de geschiedenis in had moeten gaan als je verjaardag, of misschien ook nog niet, want je broers zijn ook wat langer in mijn buik blijven wonen ... Helaas zal er nooit een geboortedatum voor jou zijn, want je kwam toch niet, kindje klein.
'k Denk nog aan jou, elke dag. Weet wel dat je in mijn hart wonen mag, maar ik zal je nooit in mijn armen kunnen houden en dat vind ik zo triest. Nu is deze dag voor mij een derde op rij van "verloren geliefden" die in februari jarig waren - of in jouw geval: had moeten zijn. We vieren 'm niet, maar ik denk altijd aan jou en deze datum zal voor mij tot in de eeuwigheid bijzonder zijn. Al gaat de herinnering ook gepaard met pijn, ik voel dat jij gelukkig bent als sterrenkindje. Zo ver weg en toch ook nog dichtbij, ons vanuit de hemel met glinsterende oogjes bekijkend.
Je weet dat wij onze tijd hier nog nodig hebben en dat we jou nooit zullen zien, maar ook al ben je daar, ver als een ster, toch ben jij ook wel hier, in onze harten en ik draai nog heel vaak muziekjes waarmee ik de pijn probeer te verzachten en waarmee ik jou wil laten weten dat je er toch bij blijft horen, ondanks de afstand.
Veel liefs,
mama
Frosted Blooms
1 week geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten