In zijn bagage zat o.a. een warme skisok.
Deze zotte sok had er niet beter op gevonden
dan van haar evenbeeld weg te kruipen naar de andere kant
en had zich daar om een ander stukje bagage gewonden.
Dat liet ze lekker niet meer los
en daar lag ze dan, verscholen onder de rand,
als een dikke wollen knopenklos,
waardoor het andere stukje bagage wel ingewikkeld was geworden.
De overige kofferinhoud vond het echt totaal niet kunnen zo'n gedrag.
Sommigen keken eens scheef, anderen zuchtten en morden.
Dat deden ze de hele nacht en een stuk van de volgende dag.
De sok trok er zich lekker niets van aan en deed haar eigen zin.
Haar tweelingzusje zat nu echter ook helemaal alleen, zielig te wezen,
nog steeds op dezelfde stek waar ze was ingepakt voor 't vertrek.
Ze hield zich kranig en krampachtig vast en wou vooral flink zijn.
Toch voelde ze wat verdriet, als een soort innerlijke pijn.
De reizende sok die had intussen nog wat gekke toeren uitgehaald,
gespeeld een zich lekker nergens iets van aangetrokken.
De andere sokken hadden zich uit nieuwsgierigheid al wat uitgerokken.
Ze waren nieuwsgierig wat die ene gekke sok deed.
Keken ook eens of ze zo niet al te snel versleet ...
De zotte sok had de tijd van haar leven,
ging voor 't plezier en wilde alles geven.
Ze deed soms wild en roekeloos, maar vooral heel maf.
De brave sok schaamde zich voor de ander en sloot zich af.
Sommige sokken vonden dat het welletjes was: "wij willen ook plezier!"
riepen er een stuk of vier.
Andere dachten dit is te vermijden
en kropen in stilte bij de brave sok, waar ze samen zaten te lijden.
Ze hadden geen zin in al die drukte en dat gek gedoe,
maar konden geen rustig hoekje meer vinden en tja, de koffer zat toe.
Toen de zesdeklasser na aankomst zijn koffer opendeed, keek hij wel op, want van je flip en je flop en sommigen zelfs dansend als op hiphop,
sprongen de avontuurlijkste sokken er meteen allemaal uit.
Als eerste natuurlijk de gekste schavuit ...
De stille waren blij, ze kregen eindelijk rust. Ze vleiden zich op het bed.
Degenen die al wat in de koffer rond hadden gewoeld,
waren nu in hun nopjes, want ze hadden zich nog nooit zo super gevoeld.
De echte avonturen zouden gaan beginnen: op de latten de hellingen af.
Natuurlijk moesten de sokken dit wel per twee doen, per paar.
De stilste en braafste sok verstopte zich maar.
De avontuurlijke gekke sok die wou per sé mee en gooide zich in 't zicht.
Toch zag deze laatste nog niet meteen sneeuw bij daglicht.
Een ander paar mocht eerst, want die zaten tenminste nog bij elkaar.
De (wat over)moedige sok bleef de hele dag en nacht liggen wachten,
vond het maar niks & dacht: "Niet nog van die saaie dagen en nachten!"
Toen begon het door te dringen:
samen moet je 't doen voor zulke dingen.
Sokje ging op zoek naar haar partner en vond die diep in slaap.
Zotte sok kroop er maar naast en viel ook in dromenland na een gaap.
's Morgens werden beide plots vastgegrepen
en in hun wolligheid geknepen.
Tijd om mee te gaan
en samen op de latten te staan!
De zon weerkaatste op de sneeuw en kijk, de helling lag daar.
Nu was het echt zover. Ze gingen in de skischoenen en op de latten.
Dit was èchte sneeuw, geen stel borstelmatten.
De brave sok moest even loskomen en de wilde kromp wat in elkaar.
De zesdeklasser voelde een sprongetje in zijn hart.
Het echte avontuur ging nu van start
en we zijn natuurlijk allemaal benieuwd hoe het is gegaan ...
maar het enige dat ik weet is dat de sokken het erg naar hun zin hadden,
zowel de avontuurlijke als de stille hebben enorm genoten
en na hun terugkeer heb ik ze maar met een sopje overgoten,
Voor de ene leek het een relaxatiebad, heerlijk ontspannend,
de andere deed alsof het een expeditietocht was, superspannend!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten