In mijn hart is veel plaats, maar ook een leeg plaatsje voor het kindje dat in aantocht had moeten zijn. Over een dag of 10 zou het worden geboren, maar helaas ... Na al die maanden mis ik dit kindje nog. 'k Zal het nooit vergeten en altijd een plaatsje in mijn hart blijven geven.
Vandaag mis ik mijn oudste zoon ook enorm, want hij is dus vertrokken op sneeuwklassen. Voor 't eerst naar 't buitenland zonder ons. Heel spannend en echt wel een leemte achterlatend.
Gelukkig heb ik hier nog een aandachtseisende kleuter die bijna kleuter-af is, maar die voelt zich al enkele dagen niet al te best. Wat buikpijn en een paar ongelukkige vallen waren er wat te veel aan. De spanningen over het vertrek van zijn broer waren bij hem ook duidelijk merkbaar: hij mist 'm. 't Zal een rare en soms lange week worden, voor ons alledrie - als achtergeblevenen.
De jongens missen de kleine spruit die er had moeten komen ook. Hun terloopse opmerkingen maken dat wel duidelijk.
Daarbij zouden mijn wijlen mama en bomma komende week jarig zijn, maar helaas hebben ook zij deze wereldbol veel te spoedig moeten verlaten en toch hebben ook zij nog altijd een plekje in mijn hart. Net als mijn bompa.
Valentijnstijd geeft me hier altijd een heel dubbel gevoel, want er zijn te veel geliefden die ik moet missen, maar toch heb ik ook nog veel reden om het een feestdag te vinden. Al heb ik veel van die - vaak ongeziene en onopvallende - feestelijke momenten in mijn leven, gewoon omdat ik een warme thuis heb tussen mijn lieve schatten en die warmte komt uit onze harten, voor en door elkaar. Vreugde en verdriet liggen soms vaak dicht bij elkaar en zonder lief te hebben, zullen er vast minder tranen vloeien, maar ik weet in elk geval wel dat ik een hart heb en dat het intensief gebruikt wordt.
Coffee Rush Winter
15 uur geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten