Modderpoel

"Werk in Wall Street en verdien 115 euro per seconde" zie ik op de site van Vacature blinken boven een artikel over rijke topbankiers die bedragen verdienen die "elke verbeelding tarten" zoals ze het zelf verwoorden. Mijn eerste gedachte is dat zo'n bedragen waanzinnig zijn, de tweede, dat ik daar anders ook wel enkele seconden per dag wil werken ;) en de derde, dat die mannen getikt moeten zijn om dan nog fulltime te werken. Genieten van 't leven dat kan des te beter met geld - want acht ja, het slijk der aarde is nu eenmaal nodig voor vele zaken, maar stel je voor, als je zo waanzinnig veel geld hebt, hoe je dan zou leven? Zou je nog wat aan goede doelen geven? Zou je nog tijd hebben om te genieten of zo getroffen zijn door de goudkoorts dat je een vreselijke workaholic werd?
Ach, het zou ideaal kunnen zijn: een beperkt aantal seconden per dag of zelfs per week werken en verder volop leven en daarbij hoort ook heel wat anders van zichzelf geven. Wie heeft ze niet al zo lang, die vele dromen en die zouden dan wel eens uit kunnen komen ... Ik in elk geval wel, maar ik ben nu eenmaal niet zo'n economisch type, maar ik heb mooie idealen hoor. Dus rijke heren van Wall Street, als jullie een goed doel zoeken om aan te schenken: ik wil er wel een project mee uit de grond stampen waaraan jullie mogen schenken. 't Kan velen ten goede komen ... Wat voor de ene een habbekrats lijkt, is voor de ander namelijk heel wat, maar ach, dat wisten we allemaal al. 't Moet fijn zijn om in geld te zwemmen, maar eerlijk gezegd doe ik dat nog altijd liever in water, maar een eigen zwembad - en dan bedoel ik niet zo'n opblaasding, maar 'n ècht - kan je ook maar hebben als je de briefjes vlot kan laten wapperen. Och ja, ik droom verder ... van de natuur en het zuivere water dat me ondanks alles toch nog zoveel meer lonkt dan de modderpoel vol slijk der aarde.