Zwarte band

Volgende week is het eindelijk krokusvakantie - alles valt laat dit schooljaar dus het is hoog tijd. De meeste scholen vieren deze week carnaval. Moeders weten weer wat doen. Als ze zoals ik zelf instaan voor de verkleedspullen toch. 'k Heb het niet voor van die kant en klaar pakjes van de speelgoedwinkel en ben niet de handigste maar kan toch altijd wel plezierige dingen maken. Dit jaar werd het me niet te moeilijk gemaakt: de 'vijver'-zoon wil Mario (van de Bros spelletjes) zijn en de 'elver'-zoon wordt Senseï Wu, naar het voorbeeld van de nieuwe reeks van Lego, nl. Ninjago. Wat doe je als mama dan zoal hè? 'k Heb net één van de vele in de kast liggende witte judogordels met zwarte verf in de wasmachine gestopt voor onze senseï. Het valt me op dat zijn kleine broer dat maar verwarrend vindt: hoe kan dat nu toch dat die broer zomaar ineens een zwarte band krijgt? Hij op de taekwondo maar ijveren voor een gele en tja, de grote broer zal in juni toch ook "nog MAAR" van blauw naar rood gaan hoor.
Intussen is de machine klaar, maar bleek de band eerder grijs. Opnieuw met wat meer verf dus - ik had 't toch gezegd dat ik niet altijd even handig ben in van die dingen. Typisch dus. De stiksels zullen ook wel wit blijven dus eigenlijk kan de kenner wel zien dat dit niet ècht een zwarte band is, maar zoonlief zegt dat 't wel OK is zo. Iedereen kan trouwens zomaar zonder meer een zwarte band kopen bij de winkel met sportartikelen en goh, zoals Bruce Lee al zei: het doet er niet toe welke kleur je gordel heeft. Die dient toch maar om je broek op te houden. Je denkhouding en de wil om te blijven oefenen zijn veel meer waard.