Druppelsgewijs komen er nog eens wat stukjes blog te voorschijn. Onderwerpen en ideetjes genoeg. Tijd soms wat minder, maar nu ik me weer beter voel, schijnt de zon en dar wil ik dan ook eens van genieten voor de zeldzame keer dat het hier in dit regenlandje kan.
Ondertussen sluipt mijn jongste zoon met zijn gietertje naar de kraan, gaat de waterstroom stiekem op een mierennest gieten en herhaalt dit meermaals tot ik ingrijp.
Een beetje later zijn het heel andere en wel figuurlijke druppels, als olie op een hete plaat ... Hij wil er helemaal alleen vandoor met zijn driewieler, de straat op. Vrijgevochten vierjarig temperament, beknot door mijn veiligheidsobsessie en mijn eeuwige drang om alles onder controle te houden. Onze te betreuren ;) kleuter toch die niet in zijn uppie de baan op mag. Zijn terechte boosheid vult het huis. Inwendige tranen wellen op in mijn moederhart omdat hij het begrip "gevaar" maar niet blijkt te willen begrijpen. Weg is alle in de zon opgeladen energie weer. Druppels die de emmer telkens weer doen overlopen. Dat zwembad - waar ik al zo lang van droom - is misschien toch een goed idee. Als we al die druppels, gieters en emmertje daar nu eens in leeggieten en dan heerlijk gaan afkoelen in dat zalige water. Dat zou pas ècht genieten zijn. Zwemmen doet ons altijd deugd. Zowel mij als onze kleine "GROTE" vrijheidsvechter die in zoveel meer op me lijkt dan hij ooit zal beseffen.
