Wie kent ze niet meer? Die prentjes met zinnetjes als "Liefde is ... je hart volgen" of "Liefde is ... zon, maan, sterren en elkaar", maar ook liefde is ... kalm blijven als hij onverwachte gasten meebrengt" of "Liefde is ... haar je kredietkaart meegeven" en ook "Liefde is ... een leven vol beloftes" en nog zoveel meer.
Intussen hoor ik al een heel aantal jaren alsmaar mensen zeggen "liefde is een werkwoord" en de gedachte daarachter is mooi, maar de taalkundige in mij protesteert meteen: liefde is ... èn BLIJFT ... een zelfstandig naamwoord, ook wel gekend als substantief. Je kan het met suffixen als -vol of -loos omvormen tot een adjectief (of bijvoeglijk naamwoord) en je kan liefhebben, maar liefde is géén werkwoord. Het is een zelfstandig naamwoord dat enkel afhankelijk van meerdere mensen en/of dingen kan bestaan. De uitzondering op de regel is het type eigenliefde die narcistische vormen gaat aannemen. Er is liefde voor muziek, liefde voor een "knappe kerel" of "grave griet" ;-) en er is moederliefde, platonische liefde, passionele liefde, ontaarde liefde, liefde die het daglicht niet mag zien, liefde die van de daken wordt geschreeuwd, enz., enz., ...
Liefde is ... houden. Houden van elkaar of van iets, vasthouden, behouden, aanhouden met - in het geval van een mina(a)r(es), enz. en dat zijn pas werkwoorden. Tenzij je dan overgaat tot substativering door te beginnen aan een verhouding e.d. maar zo ver gaan we ons niet wagen. Het is verleidelijk, maar de werkelijkheid roept me terug uit deze mijmering.
Tot besluit gewoon even zeggen dat ik jullie graag zie - zeker als ik weet dat jullie mijn tekstjes (met plezier) lezen. :-)
Ook:
BeantwoordenVerwijderenHet belangrijkste in het leven is iemand liefhebben. Het tweede belangrijkste is dat iemand jou liefheeft. Het derde belangrijkste is dat de vorige twee belangrijke dingen tegelijk plaatsvinden.
En ook:
Liefdes zijn als paddestoelen, je weet pas of het goede zijn of vergiftigde, als het te laat is.
En vooral:
Ik zie jou ook graag ;-)