De winter staat zo goed als voor de deur, maar eerst klopt er nog een vreemdeling uit Spanje aan. 't Is te zeggen: hij zal wel weer door de schoorsteen gaan.
De schoentjes zullen vanavond klaarstaan. Dilemma wel. Zetten ze 'n zomerschoen? Tja, onze zonen zijn geen afstammelingen van prinses Imelda en de rubber laarsjes zijn er een beetje over en ook onpersoonlijk aan 't worden, omdat ze die nooit meer aandoen. De gewone winterse versie van voetenbescherming zullen ze nog aan moeten doen om naar een feestje voor hun (gisteren jarige en vandaag vierende & gevierde) tante en (bijna jarige en meteen meevierende & meegevierde) oma te gaan. Na het feest is er kans dat de kids in de auto al inslapen en als dat niet zo is dan nog gaan we het heel kort houden bij thuiskomst, want het zal al laat genoeg zijn. Sint en Piet moeten nog de kans krijgen hun taak ongezien uit te voeren hè. Ons naar-bed-ritueel hangt al aan een zijden draadje op dagen met feesten, maar we zijn felxibele geworden en ik heb inmiddels altijd minstens een plan B en een plan C klaar.
Het voorstel is dus geworden dat we deze namiddag alles mooi klaarzetten. Nu ja, wat nog ontbreekt: de brief ligt er al lang, de tekeningen zijn intussen ook klaar. Een zomerschoen van elk dus, mogelijk bij thuiskomst te vervangen door een winterser model. Een mooi worteltje daarin. Suikerklontjes zijn er niet in huis. Straks misschien toch nog maar even inslaan met de helft van de inkopen die ik gisteren ben vergeten toen ik op jacht was naar chocolade centjes. Er zijn centjes en ventjes, letterkoekjes, nic nacjes met nopjes van gekleurde suiker, kruidnoten, marsepein en speculaas, speelgoed en ook kneedbijenwas om mee te knutselen. Alles verstopt op kindveilige plaatsen. De "brave man" gaat vanavond nog flink mogen slepen en hard moeten werken om hier alweer een mooi tafereel te creëren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten